Mijn schatkamer

door | 1 jul 2019 | 0 Reacties

Een tijdje terug mocht ik bij Wies van Olst een innerlijke reis maken.

Ze had de hele middag voor mij uitgetrokken en ik vond het heel spannend, omdat het over MIJ zou gaan. Ik heb mijzelf toegestaan om naar deze dag toe te leven en toen het moment daar was, kon ik makkelijk ontspannen en mij aan Wies overgeven.

We begonnen heerlijk met thee en even kletsen om makkelijk te landen.

Vervolgens gingen we naar de praktijkruimte en mocht ik plaatsnemen op het massagebed.

Na een uitgebreide demagnetiseer- en meditatiebegeleiding kwam ik bij een hele grote berg met een piepklein deurtje. Ik ging naar binnen, het paste makkelijk, en ik kwam in een soort donkere grot met stalachmieten en een druipende zwarte substantie.

Ik kon in eerste instantie alleen naar rechts kijken. Later bleek dat ik in het midden een klein watertje kon “zien”. Daar had ik naartoe gekund. En ondanks het feit, dat de plek waar ik was donker was, voelde het voor mij vertrouwd en wilde ik eigenlijk niet verder ontdekken.

Toen ik na enige tijd toch naar links keek, zag ik een verlichte gang. Ik twijfelde even, maar ging toch op weg om te ontdekken waar die gang naartoe ging. Aan beide kanten werden de wanden van edelstenen, totdat ik een schatkamer inliep…

Met allemaal blinkende goudstukken. En hoe mooi en overvloedig dit er ook uitzag…ik voelde direct ook de keerzijde van al dit moois. Ik vroeg het goud welke boodschap er voor mij was. Het goud vertelde mij dat het zichzelf weer aanvulde. Met moeite nam ik 3 goudstukken op zak.

Het fascineerde mij dat ik ondanks het vanzelf aanvullen toch vond dat ik er eigenlijk niet aan mocht komen. Na even te bezinnen kon ik inzien dat de tegenprestatie voor het goud dat ik wilde meenemen zou zijn dat ik de kamer zou vertellen over mijn ervaringen. Of ik het nu nuttig zou besteden of over de balk zou smijten… het goud kon slechts door mij doorgegeven worden. Met deze balans in het achterhoofd pakte ik in totaal 10 goudstukken en stopte ze in een knapzak.

En toen wilde ik door de deur naar de volgende ruimte. Dit was een deur die naar buiten openging dus toen ik het goud wat voor de deur lag had weg geschept, deed ik de deur open. En gauw weer dicht, maar natuurlijk was er wat goud mee naar buiten gevallen. Ik nam het allemaal mee. Ik besefte dat deze schatkamer er misschien niet meer zou zijn als ik terug wilde. Ondanks alles vond ik dat ik genoeg bij me had en vervolgde mijn weg.

Ik kwam bij een touwbrug. Deze brug stapte ik op en gelukkig was er mist onder de brug dus ik kon niet zien hoe diep het eronder was. Bij de overkant gekomen moest ik een klein houten trappetje op en kwam ik bij de kabouterboom. Er woonden heel veel kabouters en er zaten er vier bij de open haard, thee te drinken. Ik mocht even acclimatiseren en tot mijzelf komen. De enige kabouter, die ik écht kende was Pinkeltje…..

 Tot zover

Voor mij was dit een zeer bijzondere ervaring. Ik ben Wies dan ook erg dankbaar, dat zij mij mijn eigen schatkamer heeft laten zien. Het heeft me inzicht gegeven over hoe het is om je comfortzone te verlaten. Ook al is die donker, het is vertrouwd, dus wil je er blijven. En het heeft mij laten inzien dat ik vind dat geld intact moet worden gelaten (overtuiging). Maar ook dat geld je in staat stelt om nieuwe ervaringen op te doen, wat je er ook mee doet. En dat is nu precies waarom ik geld voor mijzelf wil laten werken. Om geïnspireerd te worden door nieuwe ervaringen en lessen!

Dank je wel Wies!

https://www.wiesvanolst.nl/zielsregressie/

 

 

 

 

Vraag het e-book aan met gratis tips én gratis mp3 met meditatie.

2 gratis tips incl. meditatie (12 min.)