Alleenstaande moeder

door | 7 apr 2020 | 0 Reacties

En toen was ik ineens een alleenstaande moeder…

 

Ik wilde nooit bij die “groep” horen en was altijd vastbesloten geweest, dat alles op te lossen was. En nu toch! Ben er zo kwaad over.

 

Maar ja, je kunt iemand niet dwingen om bij je te blijven. Om van je te houden zoals ik dat wilde. Dus dan gaat het over. Maar wat komt er veel voorbij zeg.

Verdriet, angst, boosheid, frustratie…

Maar ook praktische ellende zoals geld. Vooral dat.

Ik neig ernaar om te focussen op geld. Terwijl ik dat niet wil. Ik wil graag blijven doen wat ik zo leuk vind en daar overvloedig geld mee verdienen.

Leven in overvloed, ik ben overvloed.

Jarenlang heb ik mezelf tekort gedaan en heb ik ook geleund op iets/iemand waarvan ik dacht dat het nooit meer weg zou gaan. Nu zijn mijn ogen geopend en wil ik natuurlijk nooit meer een relatie, duh.

STEUN

Ondertussen merk ik dat ik veel meer lieve mensen om me heen heb dan ik dacht. Juist van mensen van wie ik het niet verwachtte en andersom. Veel leuke dingen blijven. Ik heb tenminste mezelf nog en mijn dapperheid en doorzettingsvermogen. Het leert me om beter voor mijzelf te zorgen. Dat is prettig om me te realiseren. En toch verlang ik weer naar een nieuwe comfortzone. En inmiddels vertrouw ik erop, dat die vanzelf weer komt. Tenminste… op de dagen dat ik mij stoer voel en in mijn kracht. Zoals mijn moeder zei toen ze ongeneeslijk ziek was: Elk einde betekent ook een nieuw begin.

 

ZORGEN VOOR MEZELF EN VOOR ANDEREN

Als ik maar goed blijf accepteren hoe het nu is. En dat kan nog wel eens een uitdaging zijn. En toch, wat ik nodig heb, kan ik mijzelf geven. En mocht het nodig zijn dan kan ik ook hulp vragen. Maar vooral kunnen blijven geven is heerlijk. Zorgen dat mijn hart open blijft en niet weglopen van de rouw die ik voel. Zorgen voor Tim en de honden. Zorgen voor mijn coachees en cliënten. Daar geniet ik nog steeds van.

 

WAT HEB JIJ HIERAAN?

Maar…wat heb jij er nu aan om dit allemaal van mij te weten? Nou, door mijn verhaal te vertellen, hoop ik jou te inspireren om ook jezelf HELEMAAL te accepteren. Dat betekent ook delen als het moeilijk is. We hoeven niet alles ALLEEN op te lossen. Delen betekent helen. En dat gun ik jou ook.

Juist nu ik het moeilijk heb, kan ik er misschien wel beter voor anderen zijn. Ik hoef en ik kan niks voor een ander oplossen, maar ik kan wel naar je luisteren en als je wilt kan ik je leren hoe jij jezelf volledig kunt accepteren, zodat jij ook het “hangmatgevoel” gaat ervaren.

DELEN

Elke situatie is anders, ook elke scheiding is anders. Toch kun je met andere mensen (gescheiden of niet) jouw verhaal delen. En dat helpt. Natuurlijk moet je het uiteindelijk alleen doen, maar even iemand hebben die naast je komt staan en even met je meekijkt, is echt heel fijn.

KIES MET WIE JE TIJD DOORBRENGT

De uitdaging en de oplossing zit ‘m voor mij in het dichtbij mezelf blijven. Tijd alleen doorbrengen en kiezen met wie ik samen tijd doorbreng. Ik word steeds geoefender in het kiezen voor wat goed is voor mij. Dankzij de opstellingen, transactionele analyse, human design, aikido, de paarden en loslaattechnieken kan ik het leven goed aan en accepteer ik wat er is, speel ik met wat kan en durf ik met vertrouwen naar de toekomst te kijken.

 

Je komt er sterker uit, zeggen velen om mij heen. En dat begint steeds meer zo te voelen gelukkig. En als er tranen komen, mogen ze er zijn. Ik luister ernaar en doe er mooie dingen mee.

Hoe meer ruimte ik creëer voor mijzelf, des te meer verbinding ik krijg met mij en daarmee met de fijne mensen om mij heen. Nooit gedacht dat ik zo lang kon leven met een verkeerde keuze. Wat een uithoudingsvermogen en incasseringsvermogen. Voor mij had het nog tot mijn dood zo mogen blijven. Ik had er voor willen blijven vechten. Maar ja, daar zijn er twee voor nodig. En dus heb ik zijn keuze te respecteren en probeer ik hem liefdevol los te laten. Maar dat vraagt ook oefening, want alle drie de zones zijn overtreden: veiligheid, goedkeuring en controle.

ONZEKERHEID

En ja, dan komt het gevoel weer om de hoek kijken van dat ik niet goed genoeg ben, dat ik een opleiding erbij moet doen en dat ik nergens echt geschikt voor ben. Ik kan niet alleen door het leven. Ik kan niet in mijn eentje een huis onderhouden en betalen. Ik kan niet genoeg geld verdienen om ook nog op vakantie te gaan. Zal ik ooit weer het geluk vinden?

IK BEN OKÉ en COMPLEET 

En toch voel ik nu ook van binnen dat ik OKÉ ben en compleet. Dat ik mezelf mag accepteren zoals ik ben ook al weet ik nog niet precies wie dat is. En ik vertrouw erop, dat ik mijzelf niet meer zal laten vallen. En dat ik van mijzelf op aan kan. Vanaf nu. Dus dat zelfvertrouwen bouw ik wel op, stapje voor stapje. Met af en toe een terugval, helemaal prima.

 

Ik keek uit naar het inspiratieweekend, wat volgeboekt was, maar wat wordt uitgesteld. Zo kan ik nog langer oefenen met het medicijnwiel, zo’n zin in.

DOEN WAT NODIG IS

Ja en ik heb veel te veel mijn best gedaan, ben van mijn “plek” af gegaan om dingen door te duwen. Ja natuurlijk met een goede intentie, maar ten koste van de flow. Dus mijn levensmotto wordt: doen wat nodig is.

 

Dat heb ik geleerd van een psychotherapeut die vreselijk veel werk heeft. Zoveel dat ik er een beetje jaloers op kan zijn. Hij blijft altijd rustig en kalm en kan hele helpende dingen zeggen en doen. Een voorrecht om hem te kennen. Hij heeft mij verteld dat hij juist een beetje jaloers is op mijn intuïtie.

 

Dus als moeder, coach, huisvrouw en partner ga ik doen wat nodig is. Niet meer tot in het oneindige mijn best blijven doen, een beetje naïef achteraf gezien. Oftewel ik mag opgeven, ik mag stoppen met ergens energie in te pompen. En dat merk je alleen als je af en toe in je hangmat stapt en alles even laat zijn en loslaat. Wat van/voor mij is komt naar me toe.

 

Hoe denk jij daar over? En wat zijn jouw ervaringen?

X

Jannemarie

 

Vraag het e-book aan met gratis tips én gratis mp3 met meditatie.

2 gratis tips incl. meditatie (12 min.)